| | Nie jest jednak naszym, celem bliższe zajęcie się rozwojem teorii planowania w ZSRR . Podstawowy wkład ekonomii radzieckiej w rozwój teorii wzrostu polega w tym okresie prawdopodobnie na sformułowaniu pierwszych agregatowych modeli wzrostu, które miały na celu określenie roli poszczególnych czynników w procesie wzrostu dochodu. Modele te wychodzą z założeń marksowskiej teorii reprodukcji, ale w sposób zasadniczy rozszerzają zakres badanych problemów. Teoria reprodukcji została, jak wiadomo, wykorzystana przez Marksa nie tyle- do wyjaśnienia czynników i procesów wzrostu, co do przedstawienia ogólnych warunków realizacji wytworzonego produktu społecznego i wykazania, że niezakłócona realizacja nie jest możliwa w gospodarce kapitalisty cznej w
Podstawową rolę w opracowaniu modelu wzrostu odegrali N. Kowalewski i G. Feldman . Przekształcając schematy Marksa dochodzą oni do tezy, że poziom dochodu narodowego jest określony przez ilość kapitału i jego efektywność (odwrotność współczynnika kapitału), a jego wzrost - przez rozmiary akumulacji produkcyjnej {stopa inwestycji) i efektywność inwestycji. Zaprezentowane przez obu autorów rozwiązania różnią się zresztą od siebie. Model Kowalewskiego ma charakter modelu agregatowe- go, dotyczącego całości gospodarki, próbującego w pewnym zakresie połączyć elementy analizy pośredniej z analizą bezpośrednią (wpływ na wzrost dochodu wzrostu ilości i wzrostu wydajności pracy). Model Feldmana,
| |
|