| | Ogólne zasady socjalizmu tylko w książkach występują w „czystej postaci", w życiu zaś są one powiązane z konkretną sytuacją, z całokształtem różnych okoliczności historycznych, z cechami szczególnymi ich zastosowania w praktyce. Gdy tylko socjalizm stał się praktyką milionów ludzi, realizowaną w wielu krajach
0 bardzo zróżnicowanych warunkach społeczno-ekonomicznych, politycznych i kulturalnych, zaczęły na niego oddziaływać zarówno wszystkie prawa rozwoju materialnego, jak i świadomości ludzkiej. Ani jeden system społeczny nie powstał jako wynik realizacji jakiegoś z góry opracowanego intelektualnego planu. Ostatecznie kierunki rozwoju społecznego przebiegały zawsze drogami wyznaczonymi przez historyczne konieczności i możliwości. .
Różnice w praktyce oraz w poglądach teoretycznych dotyczących gospodarki socjalistycznej stają się coraz bardziej istotne, co stanowi konsekwencję szybkiego wzrostu wielowariantowości rozwoju społecznego
1 różnorodności dróg budownictwa socjalistycznego w poszczególnych krajach. Różnorodność tych dróg jest czynnikiem, który przyspiesza rozwój i umacnianie się socjalizmu. Zachowując swoją treść klasową i ustrojową, socjalizm rozszerzył się na wiele krajów i obszarów świata, przyoblekając w każdym kraju konkretne formy narodowe, związane z historycznie ukształtowanymi warunkami danego kraju. Jest więc rzeczą zrozumiałą,. że z różnorodnych warunków i doświadczeń wynikają też różne punkty widzenia i stanowiska w sprawie dróg budownictwa socjalistycznego.
Różnorodność form socjalizmu uwarunkowana jest zarówno przyczynami obiektywnymi, jak i subiektywnymi.
| |
|